Michaëlkerk

Michaëlkerk

De Michaëlkerk is van oorsprong de hervormde kerk en de oudste kerk. De eenbeukige kerk, oorspronkelijk gewijd aan Sint-Michaël, werd in de 12e eeuw gebouwd van tufsteen. In de 13e eeuw werd de kerk naar het oosten verlengd. In het gereduceerd westwerk met ingesnoerde spits bevindt zich een cachot (17e eeuw). In de toren hangt een klok (1618) van klokkengieter Hans Falck.
Het interieur wordt gedekt door een houten tongewelf dat in 1684 werd aangebracht door Pijter Martens ter vervanging van een kap die in 1681 werd verwoest door een orkaan. Het vijfzijdig gesloten koor (15e eeuw) bevat een sacramentshuisje. De preekstoel dateert uit de 17e eeuw. Er bevinden zich twee overhuifde dubbele herenbanken uit de 17e eeuw en twee uit de 18e eeuw. Het orgel uit 1875 is gebouwd door L. van Dam en Zonen.
In 1975 werd de kerk gerestaureerd onder leiding van G.M. van Manen en J. Zwart. Het kerkgebouw is een rijksmonument.

 
De bron

De bron

De Bron is de van oorsprong Gereformeerde Kerk en gebouwd in 1969 nadat de oude kerk door brand was verwoest, Hierbij is ook een zalencentrum “de Dobbe” gebouwd die ten dienste staat aan Kerk en Dorp.